Ambivalentie is alomtegenwoordig in de psychiatrie. Dat is op zich geen probleem: diagnostische classificaties, zoals die uit de DSM, kunnen op meer dan één manier worden begrepen, bijvoorbeeld als hersenziekte of vanuit een sociaal perspectief. Het wordt pas een probleem als deze ambivalentie onopgemerkt en onbenoemd blijft. In dit artikel onderzoeken wij deze ambivalentie met betrekking tot ADHD. Wij stellen vast dat deze vaak onopgemerkt blijft door belanghebbenden, zelfs in psycho-educatieve materialen. Wij stellen voor dat het concept van ‘sleutelen’, (tinkering in het Engels) nuttig kan zijn voor het omgaan met deze ambivalentie voor patiënten, ouders en in de maatschappij: het benoemen van de ambivalentie en het voortdurend uitproberen van een gepast begrip. Het is daarbij belangrijk te onderkennen dat sleutelen een proces is, en niet zal leiden tot een statisch eindresultaat. Goede zorg vereist voortdurend sleutelen in een wereld vol complexe ambivalentie en verschuivende spanningsvelden.
| Auteurs |
Durston, S. (Sarah)
Langen, M.J.M. (Myrte) van Werkhoven, S. (Sander) Hulst, B.M. (Branko) van |
|---|---|
| Thema | Diagnostiek |
| Publicatie | 17 maart 2026 |
| Editie | Psyfar - Jaargang 21 - editie 1 - 2026 | nummer 1 |