Lithiumrespons bij patiënten met een bipolaire stemmingsstoornis

Lithium is een effectieve behandeling voor de preventie van stemmingsepisoden bij de bipolaire stoornis en kan suïcidaliteit verminderen. De respons op lithium varieert echter sterk tussen patiënten: circa 30% heeft een volledige respons, circa 30% een gedeeltelijke en het overige deel geen respons. De Alda Scale is de gouden standaard om lithiumrespons (retrospectief) te meten. Een goede lithiumrespons lijkt samen te hangen met onder andere een klassiek episodisch beloop, volledige remissie tussen episoden, beperkte comorbiditeit en een positieve familieanamnese. Ongunstige factoren zijn onder andere rapid cycling, hoge ziektelast en psychiatrische comorbiditeit. Op verschillende manieren wordt onderzoek gedaan naar de genetische achtergrond van lithiumrespons; onderzoek naar individuele genen, Genome-Wide Association Studies (GWAS) met daaruit voortvloeiend polygenetische risicocodering en studies naar gen-expressie en epigenetica. Resultaten wijzen op een betrokkenheid van verschillende processen, gerelateerd aan het werkingsmechanisme van lithium, zoals invloed op intracellulaire signaalroutes, neurotransmittersystemen, circadiane ritmen, neuroplasticiteit en immuunprocessen.